klik op bovenstaande afbeelding om naar Rein´s site te gaan....

In de herfst van 1978  kwam ik voor het eerst in Barcelona.
 
Het was mijn laatste studiejaar aan de kunstacademie Minerva in Groningen. 
Mijn stage jaar. Voor deze gelegenheid reisde ik gedurende 5 maanden door Zuid Europa, tekenend in mijn schetsboeken. 
De reis begon in Venetië en eindigde in Lissabon.
 
Toen ik onderweg in Barcelona aankwam, schreef ik daar het volgende over in mijn dagboek.
 
07.11.1978 dinsdag
Een lang oponthoud bij de douane in Port-Bou en dan gaat de trein langzaam door naar Barcelona. Ik vind een kamer in een pension voor slechts 125 peseta's. Een klein kaal hok met uitzicht op donkere binnenplaats vol afval. Een ijzeren ledikant, wasbak, stoel en een nachtkastje. Meer heb ik niet nodig.
 
En een paar dagen later schreef ik het volgende;
 
10.11.1978 vrijdag
Deze dag gaat in een productieve tekenroes voorbij. In het hart van de -barrio Chino- heb ik in bar Marsella de ideale kroeg gevonden. Vergane glorie onder de t.l. buizen. Gegroefde koppen. Schorre stemmen. Dikke wijven. Het scharrelt daar allemaal maar een beetje rond. Sommigen zitten te slapen. Aan een ander tafeltje word gekaart. Er word gelachen of ze maken ruzie. Ik beleef het als permanent theater. Vanaf een hoektafeltje sla ik het vol belangstelling gade en maak op onopvallende wijze, het ene schetsje na het andere.
 
En daar is het dus allemaal begonnen. Het is de schuld van die kroeg, “bar Marsella”, zou je kunnen zeggen. Mijn inspiratiebron. Talloze schetsen heb ik er gemaakt van de mensen die daar zaten, zonder dat ooit iemand het in de gaten had.  Ze hadden het veel te druk met eigen zaken, of gewoon te versuft.
 
De rest van de stad bestond nauwelijks voor me. Al beklom ik soms wel eens de “Mont Juich” om te genieten van het panoramische uitzicht over de haven en om even te ontsnappen aan die, toch wel wat “schimmige onderwereld”, die me zo mateloos fascineerde.
 
In de loop der jaren zou ik regelmatig terugkeren naar Barcelona, maar het was  tijdens een vakantie in 1989 dat ik spontaan besloot om er te blijven. Ik had genoeg van Nederland en behoefte aan wat anders. Barcelona leek de aangewezen plek. 
Zodra dit besluit was genomen, vond ik al snel een kleine “atico” in het centrum met een groot dakterras.
 
Eindelijk ruimte om te schilderen. Dat was me een feest! Op grote vellen, zware kwaliteit, bruin Kraft papier, met brede kwasten, in zwart en wit, kladderde ik er lustig op los. Mijn onderwerpen lagen letterlijk op straat Zo kon ik na iedere nachtelijke ronde door de buurt meteen aan de slag met de verse beelden, nog na zinderend op mijn netvlies.
 
Toch kreeg ik er genoeg van om voortdurend omringd te zijn door al die herrie en ik nam mijn intrek in een landelijk gelegen woning aan de kust, nabij Sitges met geschikte atelierruimte.  Het appartement in Barcelona hield ik aan, zodat ik desgewenst op beide plekken terecht kon. En deze formule pas ik nog steeds toe, tot op de dag van vandaag.
 
Mijn onderwerpen hebben alles met mensen en emoties te maken. Ik hou er nog steeds van om met mijn schetsboekje door de stad te zwerven. Snelle krabbels naar het leven. Dat levert dan soms materiaal op waarmee ik schilderend aan de slag kan in mijn buiten-atelier.